Home

Podróże po świecie

Kiedyś aby udać się w podróż trzeba było rzeczywiście być dosyć bogatym człowiekiem. W średniowiecznej Europie dużą popularnością cieszyły się pielgrzymki do świętych miejsc. Podróżowano do Ziemi Świętej aby odkupić swoje winy. Dużą popularnością cieszył się także Rzym czy hiszpańskie miasteczko Santiago de Compostella. Pielgrzymi ci byli można by powiedzieć pierwszymi Europejskimi turystami. Późniejsze epoki to czasy tak zwanych Wielkich Odkryć Geograficznych. Europejczycy po kolei odkrywają wówczas kontynenty, Amerykę Afrykę, Azję. Na kruchych drewnianych łupinach przemierzają nieznane morza i oceany. W szesnastym stuleciu Portugalczyk Ferdynand Magellan jako pierwszy opływa kulę ziemską. Choć w zasadzie dokonuje tego kilkunastu ludzi z jego załogi gdyż sam Magellan zginął wcześniej z rąk krajowców w potyczce na archipelagu Filipińskim. Zdarzenie to świetnie ilustruje również, jak niebezpiecznym zajęciem było wówczas podróżowanie.

Jeszcze z okresu średniowiecza, znamy jednego Polskiego podróżnika. Był to, niestety nie znany z imienia benedyktyn, tak zwany Benedyktyn Polak, który podróżował do Wielkiego Chana mongolskiego z papieskim poselstwem. W XVI i XVII wieku dzieci zamożnych szlachciców często wyjeżdżały za granicę, do Europy Zachodniej by kształcić się na tamtejszych Uniwersytetach. Oprócz studiowania wycieczki te miały na celu także zapoznanie się z obcą kulturą, zwyczajami, poznanie życia za granicą. Prawdziwy rozkwit wędrówek i podróży nadszedł później. W XIX wieku bardzo popularne były na przykład tak zwane podróże do wód. Bogaci ludzie jeździli do miejscowości uzdrowiskowych aby kąpać się i pić z leczniczych źródeł oraz przyjemnie spędzać czas w towarzystwie innych kuracjuszy. Nieraz te lecznicze źródła położone były w innym kraju. Ci podróżnicy to prekursorzy współczesnych wczasowiczów.